[Sahiba]

Pociąg do Bollywood

Wysłuchała Małgorzata Szamocka

Ociekające złotem wnętrza i rajskie plenery, bajkowe kostiumy i wirujący tancerze. Piękni niczym bogowie aktorzy z egzaltacją wyznają miłość. Blichtr i egzotyka. Trzy lata temu filmowa baśń indyjska dotarła do Polski i od tej pory wciąż rośnie rzesza jej fanów.

Zagrałam grecką księżniczkę

Beata Tyszkiewicz, jedyna polska aktorka, która wystąpiła w filmie bollywoodzkim

"Moja przygoda z Bollywood to osiemnaście miesięcy najwspanialszych i najdłuższych wakacji, w ciągu których pracowałam jedynie przez jedenaście dni. Większość czasu spędzałam na plaży, kąpielach w morzu, objadaniu się, zakupach i czekaniu na zdjęcia. Byłam traktowana jak królowa. Już na lotnisku w New Delhi powitał mnie wieńcem z tuberozy i jaśminu producent filmowy Mr. Tiwari z asystą. Wynajęto dla mnie apartament z pięknym widokiem w najdroższym hotelu "Taj Mahal", miałam chłopca do noszenia zakupów i szofera. Trochę krępowała mnie ta powszechna usłużność. Przez pierwsze dni pobytu w Indiach miałam wrażenie, że każdy jest we mnie zakochany. Już windziarz w hotelu patrzył na mnie takim zamglonym wzrokiem. Potem okazało się, że tam wszyscy tak patrzą, nawet krowy mają rozanielone spojrzenia. Mieszkałam sama. Codziennie o szóstej rano budził mnie służący. Wpadał do pokoju, szczerzył zęby, odsłaniał zasłony i zaczynał trajkotać po angielsku: "Poranna herbata, poranna herbata ". Wreszcie poszłam do recepcji i powiedziałam, że nie chcę herbaty o tak wczesnej porze. Recepcjonista grzecznie powtarzał: " Yes, madame". A rano znowu to samo. Przekonałam się, że "yes" wcale nie musi oznaczać "tak".

Dlaczego właśnie mną zainteresowano się w Bollywood? Kilka miesięcy wcześniej, w 1965 r. Mr. Tiwari pojawił się w Warszawie i zaproponował mi rolę greckiej księżniczki, pięknej Heleny w filmie "Aleksander i Chanakaya". Okazało się, że widział mnie w filmie Jana Rybkowskiego "Dziś umrze miasto". "Aleksander i Chanakaya" opowiada o historii walk Aleksandra Wielkiego oraz o narodowym bohaterze Indii Chanakayi, który, jak się dowiedziałam, żył 300 lat później, ale to Hindusom wcale nie przeszkadza. Film miał trwać około czterech godzin, co nie jest w indyjskim kinie niczym wyjątkowym. Reżyserował go And Santoshi, który był autorem tekstów i muzyki, bo taniec i śpiew w tych produkcjach są nieodzowne. Również w moim kontrakcie było przewidziane, że będę tańczyć. I śpiewać. Oczywiście w języku hindi.

Niewiele wiedziałam o tamtejszej kinematografii. Już wtedy w Indiach powstawało około tysiąca filmów rocznie. Produkcja jednego trwała od trzech do dziesięciu lat. Każdy mógł zostać producentem. Wystarczyło sfilmować jedną scenę, pokazać ją dystrybutorom i nakłonić do sfinansowania następnej, a potem dalej szukać sponsorów, aż skleci się cały film. Przekonałam się, że w Indiach kino jest nie tylko czystą rozrywką, ale też namiętnością. Kina każdego dnia odwiedza 10 milionów widzów, a na seanse przychodzą całe rodziny.

Przez trzy miesiące nie miałam ani jednego dnia zdjęciowego. Trwały przygotowania. Kiedy w końcu polecieliśmy do Bombaju, zamieszkałam w luksusowym hotelu "Sun and Sand" na plaży. Moim sąsiadem był król Nepalu. Nieopodal była willowa dzielnica Juhu Beach, gdzie mieszkała elita hinduskiego kina, m.in. trzej słynni bracia Kapor, Abas Khan, Meena Kumari. Tam gwiazdy są niewyobrażalnie bogate i traktowane jak bóstwa. Za Predeebem Kumare, jednym z najpopularniejszych aktorów hinduskiego kina, który ze mną grał w "Aleksandrze i Chanakayi", chodziło dwóch służących. Jeden trzymał nad nim parasol, drugi serwował whisky na przemian z maślanką o różnych smakach, a w międzyczasie zapalał papierosa w tutce. To był prawdziwy ceremoniał - najpierw sam się zaciągał, a potem podawał papierosa swojemu panu. Na Predeeba Kumare czekało się w sali zdjęciowej godzinami. Nikogo to nie dziwiło, bo w Indiach wszystko ma swoją porę. U nas gospodarz zaczyna się denerwować, kiedy goście spóźnią się kwadrans, tam można przyjść na imprezę dzień po terminie. Poza tym - jak się dowiedziałam - Predeeb Kumare grał jednocześnie w siedemdziesięciu dziewięciu filmach i na plan wpadał na dwie godziny. Nie zmieniał kostiumu, tłumacząc, że przecież publiczność i tak się zorientuje, w jakiej roli występuje. Trudno mi było to pojąć. Do realizmu nie przywiązywano żadnego znaczenia. I choć otaczały nas olśniewające ogrody, graliśmy pośród całkowicie sztucznych roślin, stworzonych na potrzeby filmu. Prawdziwe były jedynie zwierzęta. Pamiętam, że jeden ze słoni zemdlał i cucono go, polewając wiadrami zimnej wody, które wyglądały przy nim jak naparstki.

Z mojego zagubienia i złego samopoczucia zwierzyłam się Meenie Kumari, wielkiej hinduskiej aktorce, również grającej w "Aleksandrze i Chanakayi". Poradziła, żebym wypiła na czczo: perłę, szmaragd i szafir roztarte w połowie szklanki mleka. Kiedy zobaczyła moje zdumienie, zapytała o wysokość mojego honorarium. Uśmiechnęła się, słysząc odpowiedź i powiedziała, że powinnam kazać sobie płacić w diamentach. Traktuje się je jako prezent i nie podlegają opodatkowaniu. Choć moje honorarium, jak na warunki hinduskie, było śmiesznie niskie, to zrobiłam za nie prezenty przyjaciołom z najpiękniejszych na świecie materiałów, mamie sprawiłam malutki samochód, a przede wszystkim kupiłam dwór na wsi, o jakim z Andrzejem (Wajdą, przyp. red.) marzyliśmy.

Po półtora roku pobytu w Indiach (mimo że pan Tiwari chciał, żebym została i to najlepiej na zawsze, a nawet obiecał luksusową willę) czułam, że dłużej nie wytrzymam. Tęskniłam za mamą i za Andrzejem. W końcu producent stwierdził, że skoro muszę, to mogę wracać do Warszawy, a moją rolę dokończy ktoś inny. Przecież i tak wszyscy znają tę historię. Zdziwiło mnie to trochę, ale już zaczęłam rozumieć mentalność Hindusów, tak różną od naszej. Ale filmu nigdy nie obejrzałam..."


źródło: Poradnik Domowy [link]



Fragment wywiadu z Beatą Tyszkiewicz

GALA: Półtora roku spędziła pani w Indiach, kręcąc film. Tam pewnie widziała pani dużo oryginałów?

B.T.: Pół roku jest trudne, zanim człowiek przyzwyczai się do widoku skrajnej nędzy. Trędowaci, którzy wyciągają ręce po drobniaki, a jak pan nie da, drapią do krwi. Potem zaczynamy, na tyle, na ile pozwala nam nasza wrażliwość, widzieć coś pięknego.

GALA: Moi znajomi wyjeżdżają do Indii, poszukując głębszego sensu. Można tam coś znaleźć?

B.T.: Mnie Indie poraziły. Po raz pierwszy poczułam tam, że należę do człowieczeństwa. W Benares pamiętam schody nad Gangesem. Stał na nich wysoki starzec, nagi. Włosy miał siwe, zebrane w kok, długą brodę, ciało ozdobione religijnymi malunkami. Modlił się, mył w rzece. Był niezwykle piękny, jego nagość była harmonijna, wspaniała. Obok kąpały się dzieci, palono zwłoki, a te, których nie dopalono, wrzucano do Gangesu. Zapamiętałam też widok pod Bombajem dwóch tysięcy kobiet piorących w zimnej wodzie sari. To niezwykłe, że można ubrać się w kawałek materiału. Jest to naturalne i piękne. Gdy wracałam z Indii, wylądowałam w Paryżu. Europejki pozapinane na guziki, z torebeczkami wydały mi się sztuczne i śmieszne. Jak lalki.

GALA: Przez te półtora roku nakręciła tam pani tylko kilkanaście scen. Jak można tak wolno robić film?

B.T.: Tam czas nie istnieje. Inna mentalność. Jedyny punktualny człowiek, jakiego spotkałam w Indiach, był moim kierowcą. Byłam zdziwiona, że zawsze jest na czas, okazało się, że... mieszka w samochodzie, który był do mojej dyspozycji. Pochodził z Pendżabu, oddalonego o 900 kilometrów od Bombaju, więc nie odwiedzał rodziny. Ale po roku powiedział mi, że należy mu się prezent, bo jego żona urodziła dziecko. „Ale jak to możliwe?” - chciałam wiedzieć. Okazało się, że w Indiach jest powszechnie przyjęte, że gdy mąż wyjeżdża za pracą, jego brat ma obowiązek współżyć z pozostawioną żoną i opiekować się nią. To naprawdę inna kultura, mają tam szalenie uregulowane zasady. Pobyt w Indiach nauczył mnie cierpliwości.

Źródło: Gala [link]

[Zeberko]

Dzięki ciekawy artykuł

[Sahiba]

Nigdy w Indiach nie byłam, nie grałam w żadnym filmie, jednak trochę denerwuje mnie to, że B. Tyszkiewicz nagrała kilka scen i już mówi jako specjalistka o całej kinematografii indyjskiej. Ma kilka historii, które opowiada w kółko z pogardą, wyższością, dla udowodnienia niskiej kultury Hindusów. Tak samo jak teraz Urbańska... Wypowiadała się o filmach indyjskich, chociaż w Indiach była po to by nagrać piosenkę.
Grał w 79 filmach na raz? Nie zmieniał kostiumów?

[Hannie]

czytałam wczoraj w jakimś piśmidle, że odradza Urbańskiej granie w Bollywood (ponoć Natasza jedzie tam jesienią) bo tam jeden film kręci się latami
utknęła w latach 60 - tych i umknął jej jeden szczegół, że rocznie w Bollywood jest kilkaset premier, więcej jak w Hollywood
jeśli już chce zabierać głos na ten temat a tym bardziej dawać komuś rady, powinna najpierw coś więcej się dowiedzieć
chyba nigdzie na świecie nie ma tak ciężko pracujących aktorów, nasi zbijają bąki i łażą po imprezach a tam się pracuje na wysokich obrotach
na okładce pisma było zdjęcie Nataszy i dramatyczny tytuł "czy stracimy ją na zawsze?"
co za bzdury
poza tym te pismaki od siedmiu boleści mogły by się wreszcie nauczyć, że nie ma już Bombaju tylko Mumbaj

[Sahiba]

[Nirmala]

Cytat:

na okładce pisma było zdjęcie Nataszy i dramatyczny tytuł "czy stracimy ją na zawsze?"

Jak dla mnie to może już nie wracać Bylebym nie trafiła na bollywood z jej udziałem bo takiego zbeszczeszczenia nie zdzierżę...

A Tyszkiewicz jest strasznie denerwująca. Wciąż się powtarza z tymi negatywnymi opiniami o kinematografii Indii.

[Saluritesh]

Dokładnie to wszystko chciałam wczoraj napisac ale nie miałam na to nerwów , też czytałam ten artykuł i się zirytowałam

Co do polskiej kinematografi .... nasi celebrici sa do bani i nie lubie tych filmów a te dobre filmy to są tylko te stare albo te na które nie ma kto kasy dać i są mało rozreklamowane bo są dobre , a prwdziwi aktorzy nie chodza na imprezy bo sie uczą i pracują by byc lepszymi .
W Indiach świetni aktorzy są bardzo inteligenti i dlatego wszędzie ich pełno, dużo robią ale nie zapominaja o filmach a nasi grają w głupich komedyjkach a tym dobrym nikt nie pomaga tak jak trzeba.

Niechce polskich aktorem w Bollywood , nie nadają się , dla mnie aktorka Bollywood musi miec coś wspólnego z Indiami , Kat jest w połowie induską i nauczyła sie języka itd ....a nasze " gwiazdy " co ???????? W Polsce sa jak dla mnie kiczowate i nie wiem dlaczego i za co chwalą tak Urbańską ????
Cenie polskich artystów ale nie tych co saostatnio tak często w gazetach.
Dlaczego w indiach świetni aktorzy i ludzie są tak cenieni przez cały kraj a u nas tylko te gwiazdeczki ????

Mam pytanko czy ktoś ma , gdzieś znalazł to spotkanie Martyny z Sallu bo chciałabym to zobaczyc ????

[Hannie]

[Saluritesh]

Dzięki , kochana jesteś

Ale co to za podejście ,od pierwszej chwili nic jej się niepodoba i wypowiada się z ironią .
Jak może tak o Sallu mimo że go nie zna , poczytała że był karany , zobaczyła jego rozpięta koszule , to coś złego .
Aktor nawet jeśli ma 100 asystentów to pewnie im płaci , więc to chyba żaden problem

Ja chce do Indi , zrobie z nimi wszsytkimi porządny wywiad a nie taki jak te uprzedzone i snobskie baby co pewnie żel znosza upał i nigdy się nie ubrudziły i przez to piszą takie głupoty.

I z jaką wyższością o Prety


Dziwie się Martynie i dziwie sie Tyszkiewicz.

[Nirmala]

[Hannie]

"Dowiadujemy się, że zmarł ojciec jednego z aktorów. Nie sądzę, żeby z takiego powodu skasowano dzień zdjęciowy w Polsce…"

i po co ten komentarz, to znowu świadczy jak ona mało wie o Indiach, buja się po całym świecie chyba tylko dla przyjemności i dlatego, że może, bo nie ona za to płaci a potem robią z niej gwiazdę i padają z zachwytu nad jej osiągnięciami
pokory trochę i szacunku dla innych kultur

czytałam ten artykuł dwa lata temu i zapamiętałam niewiele ale teraz jak czytam to ponownie, widzę ile w tym sarkazmu i pogardy a przede wszystkim braku podstawowej wiedzy, żałosne
takie wypowiedzi jak Tyszkiewiczi i Wojciechowskiej skrzywiają obraz całej kinematografii i Indii, woda na młyn dla tych, którzy myślą tylko stereotypami, które krążą o Indiach i Hindusach
większość wyśmiewa to kino i nie tylko kino, ale my przy nich jesteśmy bardzo malutcy i nie ma widoków, żeby coś zmieniło
od połowy lat 80 nasze kino leży i kwiczy, wcale się nie dziwię, że nikt nie daje pieniędzy na nowe filmy, bo po co ma ładować kasę w coś, co nie przynosi żadnych zysków ani nawet satysfakcji
robią gniota za gniotem, albo dramaty albo głupawe komedie romantyczne a ostatnio rozsmakowali się w tasiemcowatych serialach bez treści a żeby było śmieszniej, to lata temu nabijali się z seriali brazylijskich
a gdzie reszta gatunków filmowych, dlaczego kiedyś potrafili robić świetne filmy, które do tej pory ogląda się z przyjemnością a na nowe nawet szkoda czasu a tym bardziej pieniędzy na bilet do kina
najlepsze pomysły potrafią schrzanić, mamy tylu zdolnych pisarzy, z ich książek można stworzyć wspaniałe scenariusze, mamy zdolnych ludzi, operatorów, ludzi od grafiki komputerowej, ale wszyscy pryskają na zachód, bo tu nic nie zdziałają, potem się cieszymy jak któryś z nich dostaje nominację do Oskara
komercyjne telewizje tylko kupują licencje i jadą na gotowcach, bo jakoś brak autorskich pomysłów
pompują ciężkie pieniądze w puste celebrytki robiąc z nich "gwiazdy", jak to świadczy o naszej kulturze? czy naprawdę nie stać nas na więcej

młodzi twórcy z Indii eksperymentują z nowymi gatunkami filmowymi, nowymi technikami, powstają prawdziwe perełki, młodzi, początkujący twórcy z Tajlandii, Filipin czy Tajwanu robią lepsze filmy niż my a też im się nie przelewa
a Polacy potrafią tylko wyśmiewać innych i udawać lepszych niż są

[Saluritesh]

"Dowiadujemy się, że zmarł ojciec jednego z aktorów. Nie sądzę, żeby z takiego powodu skasowano dzień zdjęciowy w Polsce…"

A powinno się , to wielka tragedia dla rodziny i wypada się tak zachować , a ona nie ma szacunku nawet dla smiercii czyjegoś nieszczęścia .

Jeszcze niedawno broniłam się przed stereotypami dotyczącymi polaków ale teraz już nie .

Jest dużo porządnych i mądrych ludzi w naszym kraju , tych zwykłych jak my z których możemy być dumni i tych utalentowanych ale są oni usuwani w cień i robia kariere zagranicą .

Taki kraj

Czsem mi sie wydaje że ludzie nienawidzą tego kraju tzn Indi , no bo żeby z taką ironiaod początku , co oni nam zrobili bo nie rozumiem ????

[Sahiba]

[Hannie]

[Sahiba]